CZŁOWIEK WIELU ZNAKÓW ZAPYTANIA


            CZŁOWIEK WIELU ZNAKÓW ZAPYTANIA

            Kto młodego Alka, później Jerzego – uczył czuć, co ludzi boli?
            Czymże to takim dom rodzinny był natchniony?
            Czy przyszłego lekarza dusz wykształciło LO w Suchowoli?

            Choć z Okopów pochodził
            Nie krył się w nich…

            ON też patrzył – bez bojaźni
            … jak niegdyś – J. K. Ordon                           Julian Konstanty
            na reduty nr 54. przedpole
            Widział ludzkie niedole…

            WIDZIAŁ  ZŁO…

            ON – orędownik zniewolonych
            ON człowiek protestu
           
            Ludzie lgnęli do NIEGO
                        Szli, i szli zafascynowani
            … majestatycznym głosem JEGO
                        Kochali x. Jerzego
           
            Czyż to na seanse
                        … antykomunistyczne
            tak przychodzili???
                        Na seanse nienawiści
            tak się gromadzili?
                        Nie, nie! po stokroć NIE!!!

            Miał odwagę rzec – prawdę bolesną
                        Tam nią oczy kłuł
            Świdrował uszy
                        Nie cierpiał „świętego spokoju”

            Nosił z miłością ciężar szat liturgicznych
            Męczył GO obraz ludzkiego poniżenia
            Nie cierpiał niesprawiedliwości notorycznych

            WIDZIAŁ  ZŁO…

            Duszpasterz „Solidarności”

            Chciał ludzkiej godności…
          Żyć! – wołał…
          Nie tylko dla dostatków
          I nie dla honorów…

           

            Widać posłannictwo Bóg mu dał
             Z krzyżem w sercu, dłoni – pójdź
            … pośród ludzi pracy!
            Dobre słowo…
            Każdemu z braci – znajdź!

            Tłumy ciągnęły na „Popiełuszkę”
            Na comiesięczne Msze św. za Ojczyznę
            Na modlitwy do żoliborskiej świątyni
            Za Polskę – u św. Stanisława Kostki
            … jakże to one wiernym malowały twarze
            „Boże, coś Polskę” – intonowali 
            (…)
            Przed Twe ołtarze
            zanosim błaganie:
             – Ojczyznę wolną
            pobłogosław, Panie!

            To nie był śpiew…
            To… kościoła było... granie
            To tam, to tam śpiewem
             – grzmiał kościół cały
           
            Na swoich wątłych barkach
            Dźwigał kapłan niewinnie
            … osamotnienia ciężary
            Słowem próbował przenosić góry
            Próbował kruszyć nienawiści mury

            WIDZIAŁ  NIEPRAWOŚCI…

            Lud leczył – słowem i… tam
            Wołał: „ ZŁO DOBREM ZWYCIĘŻAJ”
                                               (św. Paweł)
            Odwagi!
            Ja jestem, nie bójcie się!!!
                                   (Ewangelia św. Mateusza 14, 27)
            Miłujcie waszych nieprzyjaciół,
            dobrze czyńcie tym,
            którzy was nienawidzą:
            Tym,
            którzy was przeklinają
            i módlcie się za tych,
            którzy was oczerniają.
                                   (Ewangelia św. Łukasza 6, 27 – 28)
           

                       
           
            WIDZIAŁ  ZŁO i… dróg – naprawy
                       
           
                        Mądrze rzucał ziarna
                        Wyrastały wiernych łany
                        Chciał być sternikiem
                        … „wzburzonych fal”
           
            Władzy ówczesnej (mogli to nawet przysiąc)
            … wielce niewygodnym był
            Ten „mądrala – ksiądz”
            … siewca wydumanych idei co wzniecał pył

            Ludzie wzrok w niego wbijali
            W uniesieniu zastygały głowy…
            Swoją wizją i kazaniami
            Sługa Boży miał zagrażać
            ich... prawdzie, prawdzie jedynej

            Zagrażać i to ogromnie
            Jedynie słusznemu
            … tych czasów – ustrojowi

            Jak GO uciszyć? – łamano głowy
            … wróg to nader okrutny
            Nikczemni wewnątrz się nakręcali
            … i dalej w swojej bezracji utwierdzali

            I nienawidziła GO – i to jeszcze jak
            I kipiała bez mała... niczym lawa
            Departamentu IV SB – cja
            W zaciszu gabinetów… knuto!
            Nocą światło w oknach nie gasło
            Knuto godzinami – plany złe!!!

            Rósł w nich potencjał gniewu
            Zniszczyć im – ich przewodnika!
            Zniszczyć im pasterza… tej jesieni!
            Tej jeszcze!!!

            Jeden i ten sam Jerzy,
            … a różnym kapłanem
                        Im – wrogiem komuny
            Rozkochanym rzeszom
            … i oparciem, i nadzieją, i wiarą

            Czy chmur nad sobą nie dostrzegał?
            Czy nie czuł na plecach spienionej bezpieki?
            Czyż sam nie potrzebował wsparcia, opieki?
            Czy odtrącał ręce i troskę lekceważył?
            Czy...  
            Czy...
            Czy...

           

            A przed NIM
            Przed x. Jerzym tyle jeszcze…
            Tyle – nieobsianych pół było…

            Nie zdążył, nie dano MU – skończyć siewu
            … bez opluwania i gniewu
            Nie zdążył zamknąć za sobą otwartych wierzei
            Zostawił pasterz rozkochane trzody w nadziei

            Utopiono obrońcę – Jerzego
            Ale nie wiarę w słowa JEGO,
            Ale nie wszczepioną miłość do bliźniego
           
            JEGO…

            Nie dokończył ewangelicznego dzieła…
            A chciał tak mało – tak niewiele
            A zarazem – tak… wiele
            Przeistoczyć lód bezsilności, marazmu
            … w Boży lud
          
            Kiedy zniknął naprawdę
                        Porwany przez bezpiekę
            Ludzie w niebiosa patrzyli
                        Pan Bóg – ma dosyć rycerzy
            Szermierza  nam  ocali
                        Na dobre wieści – głośno liczyli…

            Siepacze kipiąc nienawiścią
             plan – zrealizowali…
            Dokonali mordu bestialskiego!!!
            Zbitego, zbeszczeszczonego,
            Sznurem związanego
            Wrzucili do zbiornika wodnego
                       
                        Wydumanego wroga komuny
                        Obciążyli kamieniami
                        Utonąć tedy mieli – we... troje
                        ON i one dwie: prawda z wiarą
                        Obie – „siostry” nauk JEGO

            Z  x. Jerzym utonąć też miały drogowskazy
            … nielogicznej modlitwy:
                        Miłujcie nieprzyjaciół swoich!
            Za wyrządzone wam zło
            … dobrem – odwdzięczajcie! 
                        Błogosławcie – przeklinających!
            Zanoście modły za oczerniających!


           
           
           
            Świadkiem niemym mordu
            Mordu makabrycznego
            Nie chciała też być
            Bo i czemu – Wisła mądra...

            OKRUTNA WYPŁYNĘŁA PRAWDA

            Zewsząd jęk płaczu słychać
            Wolę nieba przyjąć trzeba…

            Odszedł Ksiądz Niezłomny
            Chrystusowy Żołnierz
            Męczennik za prawdę i wiarę
            Narodowy Wielki Bohater
            Obcojęzyczni mówili – Father!

            Oddał siebie kolejny z synów polskich
            Umęczon – zginął duchowny
            Chłopak nizin suchowolskich...

Bądź dzielna Matko – to ja, Twój Jerzy
Och, poprawiam się Mamo
… ksiądz Jerzy – jak mnie nazywałaś
Zawierzony przez Ciebie Bogu i Kościołowi

            Ojczyzno…
            Czy...
            Czy...
            Nie rozumiałaś wtedy naprawdę?
            Kto przyjacielem był, a kto wrogiem?
           
            WYBACZAM…

            „Ojczyzno ma, tyle razy we krwi skąpana,
            ach, jak wielka jest twoja rana,       
            jakże długo cierpienie twe trwa (...)”
                        Nuci cichutko Księdza Mama
                        Kolejne... posłuszne strofy
                        A one? ścielą się równiutko po rosie
                        … przy dąbrowskiej szosie
           
             Dzisiaj po latach wielu
             Wykrzycz  Ojczyzno
         … ból dławiący!
        Oczyść  przedpole…!!!
           
            WSTYD  MI  ZA  NICH (przyznaj z zażenowaniem)
            NIE  UMIAŁAM  BRONIĆ – TYCH  PRAWYCH…

       
           


            Święty Piotrze z pękiem kluczy
            Na ostatnie odpowiedz pytanie
           
            Czy aż takiej drogi było trzeba
            By dojść do BRAM  NIEBA?

            Więcej wam powiem
            … coś o tym wiem

                        NAGRADZAĆ  TAKICH
            NIMBEM  ŚWIĘTOŚCI
                        NIMBEM  ŚWIĘTYCH
            TRZEBA,  TRZEBA,
                        TRZEBA!

           
            EPILOG

            I ty możesz być wielkim
        Tylko – zechciej…

                        Wychyl głowę ze swego okopu
                    Nie chowaj się w błogi cień…
                       
                 Boże – daj Polsce światłych
                 Światłych… na każdy dzień

            TY – właśnie TY, do CIEBIE mówię
            Wyjdź,  pokaż co potrafisz…
           
                        Zło, dobrem – zwyciężaj!
        DOBRO CZYŃ! – ODWAGĘ MIEJ!

                                                          Trzygłów - październik, 1988 r.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

HISTORIA TRZYGŁOWA W KOLEJNYCH DNIACH DATACH I FAKTACH SPISANA

Raport po… dekadzie